Allah Teâlayı zikretmek, Kur'an-ı Kerim okumak,istiğfar etmek, dua etmek, Hz. Peygamber'e salat ve selam getirmek ve gece(teheccüd) namazı kılmak. İşte bunlar kalp için en zaruri gıdalardır.
Cesedi ölene ağlayıp da kalbi ölene ağlamayan bu insanlara hayret ediyorum doğrusu! Halbuki kalbin ölmesi daha tehlikelidir. Öyleyse bütün ibadetler kalbin yaşamı için zorunludur.
Nasıl ki, Allah teâla için gözünü haramdan sakınmak kalbi nur ile dolduruyor ise harama bakmak da kalbe zulmeti( karanlığı) doldurur. Bu minvalde Allah Teâla Nur ayetini indirmiştir: "Allah,göklerin ve yerin nurudur(aydınlatıcısıdır). Onun nurunun temsili içinde lamba bulunan bir kandil gibidir."