Nur-ı aynım
Sustum; pencereleri yağmurludur şiirin
Kırılgan bir kapının ardında kaldı gökler
Ellerim unutulmuş bir günün kıyısında
Demek ki her lambası bana kızgın sokağın
Yalnızlığa koşuyor bahçelerden ölüler
Demek ki ben en garip sahrasıyım bu çağın
Gel karanlığıma korkma; yıldızlarım var
Karanlığım kadar büyüktür yıldızlarım.
Ne kaçıp gitmek ne ekip biçmek. Sefer de içimde tahammül de.
Sayfa 124
Mazi daima mevcuttur. Kendimiz olarak yaşayabilmemiz için, onunla her an hesaplaşmaya ve anlaşmaya mecburuz.
Sayfa 46