MerveT
@Mervetysi
Ben bu hayatta en çok öğrenmeyi ve öğretmeyi sevdim..
Sonsuza kadar öğrenci olmaya aday bir öğretmen...
Kitap, çay , çiçek ve çocuk kalbi sever.
Küçük bir anı defteri... Kendime notlar . . .
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kendisi ile bir söyleşide tanışmak nasip olan Tuğba Hocam'ın kitabını severek okudum. Hem meslektaşım hem de zümreyiz. Bir matematik öğretmeninin kaleminden eser okumak beni çok mutlu etti.
Kitaptan notlar alarak yavaş yavaş okumak istedim. Hatta çok sevdiğim kısımları okurken öğrencilerimle yapmaya da çalıştım. İçlerinden en çok sevdiğim " Övgü Çemberi " . Bütün öğretmenlerin sınıf ortamında denemelerini isterim. Ben her hafta beş kişi ile devam ediyorum. Çocuklardan güzel cümleler , harika olumlu eleştiriler , gözlemler çıkıyor. En çokta sınıfın itilmiş dışlanmış öğrencisinin sandalyeye oturttuğumdan beri bana ve arkadaşlarına daha farklı bakıyor oluşunu düşünüyorum bunu hissetmek beni ayrı mutlu etti.
İçeriğe gelecek olursam her öğrencinin ayrı bir çiçek ile adlandırılması gerçekten çok ince ve anlamlıydı. Biz eğitimciler ise bahçıvanlarız. Ya o çiçeğe gerekli olanı verip büyüteceğiz ya da yanlış bakım vererek çiçek mezarlığımızı büyüteceğiz. Çiçeklerden Nilüferlere geldiğimde göz yaşlarıma hakim olamadım. Sanırım kendi çocukluğuma gittim kendimi okudum. Isırgan otu hele her zaman kıyamadığım öğrencilerdir. Tüm öğretmenlerin tiksinti ile baktığı okuldan göndermek için söylendiği ve çare aradığı çocuklar. Çok zor çocuklar ama bir o kadar da acı dolu hayatları olan çocuklar. Su marulları da aynı şekilde sürekli etiketlenen çocuklar. Öyle güzel benzetmeler ile anlatılmış ki her eğitimcinin okumasını isterim.
Son söz kısmında da can alıcı bir hatırlatma yapmış Tuğba Hocam. Evet öğrencilerin hayatına dokunun ancak sizinde sadece tek bir hayatınız olduğunu da unutmayın. Teşekkürler hocam emeğinize sağlık.
Isırgan otlarıyla bağ kurmaya başladığınızda , onların kalbini yumuşatacak ılık ortamlar yarattığınızda hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark edeceksiniz. Çünkü onlar hayatları boyunca karın üstünde yalın ayak yürümüş kadar üşümüşlerdir.
Elbette yaptıklarınızın boşuna olduğunu söyleyip bunların hiçbir işe yaramayacağını ima eden meslektaşlarınızla karşılaşacaksınız. O zaman kendinize Aurelius' un şu sorusunu sorun , " Neden kendimi diğer insanlardan daha fazla severken onların fikirlerini kendi fikirlerimden daha fazla önemsiyorum ? "
