Birbirimize rastlamadan evvelki hayatımız sahiden birbirimizi aramaktan başka bir şey değilmiş. Ne aradığımızı bilmeden aramak... Şimdi içim rahat, aradığını bulan ve başka bir şey istemeyen biri gibi sükunet içindeyim...
Yarından itibaren ev besleyeceğim. Bir karım olacak ve ben ona bakacağım... Hem nasıl bir karım? Şimdi, bir küçük işaretiyle derhal ölebileceğimi yüzdeyüz bildiğim bir karım olacak.
Yahut sadece yüzüne bakmak, uzun uzun elini okşamak ve artık beraber, her zaman için beraber olduğumuzu bilerek karşı karşıya oturmak... Bu artık bir hakikattir, halbuki ben şimdiye kadar bunu tahayyül etmekten bile çekiniyordum..