biz aklımızı gönlümüzün önüne geçirdiğimiz vakitten beri hep yarım ve hep eksik kalmışız.Aklımiz boğmuş gönlümüzü,sinemizden gelen sesi lisanımız susturmuş,her hakikati aklimızla biliriz sanmışız.Lakin aklın manasız kaldığı,gücünün yetmediği,hükmünün olmadığı yerlerde varmış.Tek hakikat akıl değilmiş onu ögrendim
sus ey nefsim sus
Bizler nefsimizi günlük hayatta bu kadar konuşturup irademizi kölesi yapmışiken bir yazar çıkıp onu bir bedene koyup karşımıza oturttu,o konuşdukça biz kalakaldık biz sessizlige büründük inanmakta güçlük çektik.bu kitap o kadar derin empatilerle ustaca yazılmışki insan "kesin birebir yaşamış olmalı böyle mümkunmu yazmak" die düşünüyor #ene tekrar tekrar okunmalısın Fatih Duman bir saheser çıkarmıs tebrik ediyorum