"23 Kasım. Evi genişletme işine ara vermiştim, aletleri yapınca tekrar bu işe döndüm. Eşyalara yer açma işi on sekiz gün sürdü.
10 Aralık. Kaldığım mağaranın tavanı kısmen çöktü. Çok korktum. Eğer altında kalsaydım hayatım sona ererdi."
"Az önce, insan felsefesinde şüphenin ve inancın rolünü okuyordum. Ve şüphe önemli olsa bile, inanç da önemli. Bence suphelerimizi gizlemeliyiz..."s.80
"Kendi kendine alay edebilirim. Hem nereden başlayacağını düşünmesine de gerek yoktu. Büyük kulakları, arka bacaklarındaki siyah beyaz çizgiler, utangaçlığı ve şaşkınlığı yeterliydi". s.33