Kendime bile ifadem yalandı,kendimi yaşarmış gibiydim.Belirlenmiş bir mekaniğin içinde, olması gerekenlere,programlanmış öğretilerime,mecburiyetlerime itaat halinde, itirazsızca tüm sorumlulukların kabullenişi ile yaşama taklidi yapıyordum...
Her şeyin iyi olacağına inanmamak aslında daha güvenli geliyor bazen.İyisi olursa sürpriz olsun, diyoruz arada sırada.Bu bile gizli bir umut aslında...