İlk ve en kötü hata hemen önünde duruyordu. Aptalcaydı, yanlıştı iki insanı bir araya getirmek için böylesnei uğraşmak. Büyük maceracılıktı, büyük işgüzarlıktı, ciddi olması gereken şeyi hafife almaktı, basit olması gereken şeyi karmaşık hale getirmekti.
Akıl olmayınca duygu gerçekten herşeyi götüren bir akıntı gibidir ama duyguların yola sokmadığı akıl da insanların boğazından geçmeyecek kadar acı ve sert bir lokmaya benzer.
Üşüyorsun çünkü yalnızsın; hiçbir insanın yakınlığı, içinde yanan ateşi alevlendirmiyor. Hastasın çünkü duyguların en güzeli, insana bahşedilmiş olan en yüksek ve en tatlı duygu senden uzakta. Aptalsın çünkü o kadar acı çekmene rağmen yine de o duyguyu çağırmayacak ya da seni beklediği yere doğru bir adım bile atmayacaksın.