Gelenek ve yenilik arasında bocalayan ebeveynler ise hızlı kapitalizmin ve kültür endüstrisinin olanca baskısıyla, adeta panik halinde, çocuklarının tüm boş vaktini etkinliklerle doldurmaya çalışıyor. Çocuklar çok çabuk büyüyor artık. Çocukların aynı anda hem ödevlerini, hem sosyal aktivitelerini hem de bireysel etkinliklerini kusursuz bir biçimde yapmaları bekleniyor. Oysa tüm bu koşuşturma ve çaba sadece çocukluk süresini kısaltmaya yarıyor gibi duruyor. Çocuk için organize edilen yoğun aktivite takvimi, anne ya da babanın evdeki eksikliğinin yerini dolduramıyor.