Livaneli – Kardeşimin Hikayesi” kitabını ilk okumaya başladığımda açıkçası biraz sıkıldım. Hatta “galiba bu kitap bana göre değil” diye düşündüm. Olaylar yavaş ilerliyormuş gibi geldi ve karakterlere de hemen bağlanamadım. Ama biraz sabredip okumaya devam ettikçe her şey değişti.
Kitabın ortalarına doğru hikâye bir anda derinleşmeye başladı ve ben fark etmeden içine çekildim. Özellikle karakterlerin geçmişleri ve yaşadıkları şeyler ortaya çıktıkça çok şaşırdım. Bazı yerlerde gerçekten “yok artık” dedim. En çok da duygusal kısımlarda çok etkilendim, hatta içim burkuldu diyebilirim.
Sonlara doğru ise her şey o kadar beklenmedik bir şekilde bağlandı ki kitabı elimden bırakmak istemedim. Başta sıkıcı gelen o detayların aslında ne kadar önemli olduğunu fark edince yazara da ayrı bir hayranlık duydum.
Bence bu kitap sabır isteyen ama sonunda gerçekten etkileyen bir hikâye. İlk başta sıkıcı gelse bile kesinlikle devam edilmesi gereken bir kitap. Çünkü sonu hem şaşırtıcı hem de çok duygusal. Benim için gerçekten unutulmaz bir okuma oldu.