Öyle olsaydı, böyle kalsaydı, keşkelerim, hatalarım diyerek geç kaldım; yendim, yenildim. Hep bir travmatik seansın içindeyim. Bazen gölgemi dans ederken, bazen iki elimin içinde başımı görürdüm.
Belki ruhum düzelir diye kitapları tersten okurdum. Bir düzen varken düzeni bozan son halka bendim sanki. İçimde yenemediğim, baş edemediğim bir duygunun homurdanması mı bu? Üç beş harfin bir araya gelerek oluşturduğu tüm kelimelerin mi aksanı bu? Bir şeylere ihtimal veriyorum, şayet geri almak şartı ile..