Düşündüm bol bol, hayat bir yerde yollarımızı tekrar kesiştirecek diye düşündüm, ya da hayata müdahale edip biz bunu sağlarız diye inandım, senin tarafında her şey yolunda gitmiş olmali ki hayata müdahale etmeden devam ettin, ben ise hayata müdahale edecek gücü, senden sonra kaybettim.
Yaşadığım psikoloji, inan bana, pis gelmişti. Öfkeyle kalkan, zararla oturuyordu; ama kalkıp gitmek bilmeyen bu duygularım içten içe kemiriyor beynimi. Uyku ile yaşam arasında bürünmüş bir hâl var üstümde. Böyle anlarda "tam olmamışlık" hissi tanıdık gelir; ne geçmiş tam kapanır, ne gelecek açılır.