Mete ️
@MeteYildiz
321 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
"Ruh sevmek için yaratılmıştır, hoşlandığı şey onu dürtünce, hoşuna giden her şeye yaklaşır. Algınız bir görüntü yaratır gerçek bir nesneden, bunu içinize yansıtır ruhunuz böylece yüzünü çevirir o yöne; o yöne dönen ruh nesneye eğilirse sevgi denilir bu çekime, bu doğal sevgi keyif verip bağlar sizi kendine.
Ve ateş havada nasıl yükselirse özünün daha uzun sürdüğü yere, doğarken aldığı biçim gereği, işte sevgiye kapılan ruh da böyle bir istek duyar ve ruhsal bir eylem olan bu istek, dinmez sevdiği şeyi elde etmedikçe.
Her sevginin özünde saygın olduğunu düşüneniere gerçeğin ne denli uzak olduğunu görmüş olmalısın şimdi.
Her zaman iyi olabilir belki de nesne;
ne var ki mum ne denli iyi olsa bile her zaman iyi çıkmaz mührün izi."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Oğul, bilirsin ki, yaratanın da yaratılanın da hiç eksik olmamıştır doğal ya da akılcı sevgisi.
Doğal sevgi hep hatadan arınmıştır, ama öteki hata edebilir, değersiz bir nesne seçerek, gereğinden fazla ya da gereğinden az severek.
Yüce Tanrı'ya yöneldikçe, dünya nimetlerinde ölçü nedir bildikçe sevginin verdiği keyif erişmez günah derecesine.
Ama yönünü kötüye çevirir se, yeterli çaba göstermezse güzele, yaratılan karşı gelmiş olur kendine can verene.
Sevginin, içimizdeki her erdemin ve ceza gerektiren her eylemin tohumu olduğunu anlamalısın sen de.
Sevgi içinde doğup yeşerdiği güzellikten çevirmeyeceği için gözlerini, her nesne korunmuş olur kendi kininden;
Öte yandan hiçbir varlık kökeninden bağımsız ve ayrı olmadığına göre kin beslemez kendisine can verene.
Öyleyse, yaptığım ayrım yanlış değilse, yanı başımızdakine yönelir kötülük sevgisi;
ve bu sevgi üç biçimde doğar sizin balçığınızda.
Kimisi, komşusunun alçalmasında görür yükselmenin yolunu, işte bu nedenle onun büyüklüğünü yitirmekten ürker, ı ı s Bir başkası yükselirse, gücünü, saygınlığını, şanını, onurunu yitirmekten ürker, kimisi de, öyle üzülür ki, bunların karşıtını sever;
aşağılanan biri de öyle utanç duyar ki, öç doldurur yüreğini, önlenemez başkalarına kötülük etmesi.