Kitabı yarım bırakmak zorunda kaldım. Stefan Zweig'ın betimlemelerini her zaman hoş bulmuşumdur, bu konuda başarılı bir yazar. Fakat bu kitabında konuyu biraz abartmış. Betimlemelere o kadar derinlemesine giriyor ki, hikayenin kurgusundan (örgüsünden) kopuyor bir süre sonra. Detaylara dikkate edip keyif alırken, kafayı kaldırınca "hikayenin örgüsünde biz ne diyorduk en son" diye kala kalıyor insan.
Bu nedenle devam edemedim kitaba.