Durmuş
@Metehan_33
İnsan yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, hep birinin gönlümüzden kopup ayrılması bir ayrı sızı uyandırmış.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsanı en yakın akrabaları kalpsizce vurduktan sonra yabancılar vurmuş ne çıkar.?
"Kamran beyefendi "Sarı Çiçek" romanını baştan başa öğrendik. Bir daha ölünceye kadar birbirimizi görmek yok. Senden nefret ediyorum. FERİDE"
İnsan birini sevmek felaketine uğradı mi, esir gibi bir şey oluyor.
Sevmek denen şeyin rolü bu kadar insanı yakıp titretecek bir şey oluyorsa, kendisi, kim bilir neydi?