Metehan TUNÇKILIÇ
@Metehantk
Kendi çapında şair ve yazar
İlk şiir kitabım yayında link ile ulaşabilirsiniz
drive.google.com/file/d/1F4OIh64...
Sanki tüm dünya hayatına devam ediyorda,
bir ben sıkışıp kalmışım zaman denen döngünün ortasında.
Günler geçiyor, geceler uzuyor,
ama içimdeki karanlık aynı yeri kemiriyor.
Herkes bir yere varıyor,
ben olduğum yerde çürüyorum.
Zaman akıyor diyorlar,
bende akmıyor…
bende birikiyor.
Bazı sabahlar uyanmak bile
geceye yenilmek gibi.
Aynaya bakıyorum,
tanıdık bir yüz yok karşımda.
Sanki ben de çoktan gitmişim,
geriye sadece alışkanlıklar kalmış.
Konuşsam ağır,
sussam daha ağır.
İçimdeki boşluk ne doluyor
ne de yok oluyor.
Sadece büyüyor,
sessizce, usul usul.
Belki de bu bir bekleyiş değil,
yavaş bir kayboluş.
Dünya dönerken durmak gibi,
kimsenin fark etmediği bir düşüş.
Bir ben öldümŞiir
Bir ben öldüm, duyan olmadı,
Giden candı, kalan yalan.
Dost dediğim el uzatmadı,
Yara bende, derman talan.
Bir ben öldüm, sözüm yetim,
Haklılığım suç sayıldı.
Doğru diye bildiğim yol
Yanlışların elinde kaldı.
Ben ölmedim, adamlık öldü,
Vicdan düştü, yüzler güldü.
Bir ben gittim bu dünyadan,
Dünya yerli yerinde durdu...
-Metehan TUNÇKILIÇ
özlemek ağır bir duygudur,
Beş duyu organınızı
Hâkimiyeti altına alır
Ve hangisini kullanırsa
Oradan hissedersiniz acıyı..!
