Metehan TUNÇKILIÇ
@Metehantk
Kendi çapında şair ve yazar
İlk şiir kitabım yayında link ile ulaşabilirsiniz
drive.google.com/file/d/1F4OIh64...
Ne güzel demişti şair;
Merhamet bilmeyen kalbinden öpüyorum.
Benim seninle olan savaşım bitti,
Gözlerin istediğine gülebilir...
Vacgeçmeyi anlatan en güzel cümledir bu bana göre...
Bazen insan bağırarak değil, susarak vazgeçer.
Kırmadan, dökmeden…
Sadece içinden bir kapıyı kapatır ve anahtarını da kalbin en kuytu yerine bırakır.
Ne bir sitem kalır geriye,
ne de “keşke”lerle dolu bir gece.
Yorulmuştur artık kalp;
anlatmaktan, anlaşılmamaktan, beklemekten…
Sevgi bitmez belki,
ama insan kendinden vazgeçmemek için
birini sevmekten vazgeçebilir.
İşte o an anlar insan:
Gitmek bazen kaçmak değildir,
kalabilmek için kendinden eksilmemektir.
Ve en acısı da şudur;
insan, en çok sevdiğine küsmeyi değil,
onu sevmekten yorulmayı öğrenir…
-METEHAN TUNÇKILIÇ
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir deniz var,
Görmediğim, bilmediğim.
Ama her dalgasında,
Senin adını duyuyorum.
Bir gökyüzü var,
Ulaşamadığım, dokunamadığım.
Ama her yıldızında,
Senin izini görüyorum.
Bir kelime var,
Söyleyemediğim, yazamadığım.
Ama her harfinde,
Senin anlamını taşıyorum.
Ve bir sen var,
Hep benimle olan.
Ama hiçbir zaman,
Tam anlamıyla benim olmayan...
Gözyaşı, bir çağlayan, Sessizce düşen her damla.
Bir ırmak olur sanırsın, Ama denize ulaşmaz asla...