Metehan TUNÇKILIÇ
@Metehantk
Kendi çapında şair ve yazar
İlk şiir kitabım yayında link ile ulaşabilirsiniz
drive.google.com/file/d/1F4OIh64...
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi alevden?
Sen istedin ondan, gönül zorla tutuştu
Pervane olan kendini gizler mi alevden?
Sen istedin ondan, gönül zorla tutuştu
Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse
Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse
Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince
Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince
İçimdeki azgın devi rüzgârlara attım
Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım
İçimdeki azgın devi rüzgârlara attım
Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım
Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin
Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin
Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin...
Şiiri başka şarkısı başka güzel
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kim engel olabilir ki denizimize?
Ancak kollarımızdaki ve bacaklarımızdaki dermanı alır
zaman.
İçimize ve hevesimize ne karışır!
Meleğim, aklından bir deniz tut,
gerisine karışma.
Söz, kıyısında okunacak selâmımız..!
Ben bir harbi kaybettim, sen ise sadece beni.
Çalıştır bakalım saksıyı, kimin canı çok yanıyor?
Kaç sabahın körüne “sen” diyerek uyandım.
Elini vicdanına koy, kim haksızlık ediyor?
Belki şimdi, belki sonra senin de canın yanacak.
Belki şu an, belki yarın arayacaksın beni.
Lakin ben tövbeliyim, daha da gülümsemem.
Bir âşık yüz, bir çatık kaş bekleyecek artık seni...
Geniş geniş aldığım her nefesi
daralarak veriyorsam şu ara
Yarısı sensin sebebinin
Yarısı sigara
ağrılarımdan bahsedip duruyorum şu sıra
iyice ihtiyarlara dondün diyor dostlarım
doğru söylüyorlar, yaşlandım
saçlarım artık neredeyse
tek siyah
çift beyaz sıra...
Ögrendim kalp kırıklığı diye bir şey olduğunu
Ögrendim her başarısız
aşk teşebbüsünün
insanin kendi kendini
kendi içinde bir yerlerin
mültecisi ettiğini
Şimdi yaşım kırk
Şimdi Gülistan muhtemelen bir yerlerde
evli ve mutsuz
şimdi ben
önceden
epeyce yerini gezdim dünyanın
şimdi dönüp dolaşıp sığındığım tek yer
annemin dizinin dibi
başladığı yerde biter tüm yolculuklar
dediklerinde gülerdim, ortaokuldaydım!
artık anladım
başladığı yerde bitermiş tüm yolculuklar
Üç tur attım belki
lakin
hala yolun başındayım...