Metehan TUNÇKILIÇ
@Metehantk
Kendi çapında şair ve yazar
İlk şiir kitabım yayında link ile ulaşabilirsiniz
drive.google.com/file/d/1F4OIh64...
Bir kadın sevdim;
Bakışı ay ışığından ve sevdâ rengindendi gözleri,
Hazan akşamlarının hüznü sinmişti sesine.
Elleri bir başka sıcaktı, yüreği başka,
Bakışları, imkânsız düşlere çağırırdı beni
Ve dudakları aşka...Gülüşünde, güldü mü açıveren güneşler gizliydi
Ve parmaklarında cemreler ki,
Baharlar düşürürdü değdiği yere...
Gelişi yaşamdı, umuttu, mutluluktu,
Gidişi ecel...
Susarken, şiirler okurdum gözlerinden,
Konuşunca şarkılar dinlerdim,
Beni alır, bir yerlere götürürdü ki o şarkılar,
Düşler kadar güzel...Aşkla dolu yüreği âşıktı aşka,
Bir kadın sevdim;
Bakışı ay ışığından, gözleri sevdâ renginden
Ve sevgisi bambaşka...
-Ünal Beşkese
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sevda dediğin bazen bir kişiliktir. Bir kalbe sığmaz. Benim kalbim sana sığdı, ama seninkine hiç uğramadı.
Yine de bekledim, yine de sevdim.
Ve hâlâ soruyorum kendime: Beni neden sevmedin?
-METEHAN TUNÇKILIÇ
Özlüyorum
Özlüyorum sesini, yankısı bile yok artık.
Gözlerinin rengini bilsem de, bana dönük değil bakışların.
Unutur muyum sandın, anıları silip süpürürüm sanan?
Ama her gece düşlerimde, yine senle karşılaşırım.
Sessizliğin içinde kaybolan sözlerimiz,
Bir zamanlar sıcacık dokunuşlarımız,
Şimdi yalnızca bir hayal, uzak bir anı,
İçimde fırtınalar, dışımda sakinlik var hâlâ.
Hatırlıyor musun o eski günleri?
Gülüşlerimizi, umutlarımızı, yarınımızı?
Şimdi her biri, tozlu raflarda saklı,
Ama yüreğimde hep taze, hep canlı.
Belki de zaman, en acı öğretmen,
Bize unutmaktan çok, beklemeyi öğretiyor.
Ve ben bekliyorum, sesini özleyerek,
Bana dönmeyen gözlerini hayal ederek...
-METEHAN TUNÇKILIÇ
Öyle ağırım ki kendime.
Sen benden gittin gideli.
Terim küs olmuş tenime.
Sen benden gittin gideli.
Öyle bıkmışım ki kendimden.
Kurudum, düştüm dalımdan.
Sanki ruhum çıktı canımdan.
Sen benden gittin gideli.
Bir cefam var idi, bin oldu.
Aktı gözüm' yaşı, sel oldu.
Yaz, baharım döndü, kış oldu.
Sen benden gittin gideli...
Belki
Belki hayatıma girseydin,
Tütün dolmazdı ciğerime sessiz gecelerde.
Alkolün o mayhoş tadı,
Hiç dokunmazdı dudaklarıma belki.
Belki işlemezdim bu kadar günahı,
Bir dua gibi yaşardım seni.
Belki,
Bir daha bilmezdim aşkın adını,
Kalbimi bir kez daha kimseye
Kiraya vermezdim belki.
Ama olmadın,
Ve ben oldum;
Kendime bile yabancı biri...
-Metehan TUNÇKILIÇ