Yolculukların en çilelisi aşk için yapılandır. Ve zorluk ne kadar artarsa aşk da o kadar kıymete biner, o kadar anlam kazanır, o kadar vazgeçilmez bir hal alır.
İnsan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasından iğne ucu kadar kendini gösteren bir güneş ışığı belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor.
"İnsan soyu zayıf,kırılgan,ölümlü,her türlü hastalığa,kazaya,acıya açık ama kendini avutarak yaşıyor,bunları unutuyor.İşte anahtar kelime bu;hayatın özü,büyük sırrı;olmazsa olmazı:UNUTMAK.Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı,yaşam da olmazdı.İnsan unutmadan hayatını sürdüremez."