Kendi sesini duymayan insan, dışarının gürültüsü içinde kaybolur ve o gürültünün hakikat olmadığını da çoğu zaman fark edemez. Kişinin en çok ihmal ettiği şey, durup kendi içine bakabilmektir. Oysa insan, içindeki sesi ancak dingin bir susuşla duyar.
Allah Teâlâ kulunun kendisinde fani olmasına ihtiyaç duymaz. Keza kendisiyle baki olmasına da ihtiyaç duymaz. Zira Allah kulunu, kendisinden istifade etmek için değil, kul Allah'tan istifade etsin diye yaratmıştır.