Yazar:
Elif Veske
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
416
Basım Tarihi:
6 Nisan 2026
Yayınevi:
Timaş Yayınları
ISBN:
9786259305936
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Bu kitabı elime aldığımda ilk dikkatimi çeken şey kapağındaki o sakinlik oldu. Kapaktaki rengin içinde gizlenmiş bir hüzün, ayraçta duran ince bir zarafet… Daha okumaya başlamadan bile insana “yavaşla” diyor sanki. Bazı kitaplar vardır, kapağını kapatsanız bile tesiri uzun süre kalır kalpte. Ben “Hüdâyî’nin Gölgesinde”yi biraz öyle hissettim.
Okurken kendimi sadece bir roman okuyormuş gibi hissetmedim. Daha çok bir insanın iç yolculuğuna sessizce şahit oluyormuşum gibi geldi. Özellikle manevi arayışların işlendiği yerlerde insan kendi içinden parçalar buluyor. Dünyanın gürültüsü içinde yorulan bir kalbin, yeniden huzur arayışını anlatıyor sanki satırlar. Ve bunu bağırarak değil, yavaş yavaş kalbe dokunarak yapıyor.
Kitabın en sevdiğim tarafı, insanı zorlamadan düşündürmesi oldu. Bazı cümlelerde durup uzun uzun tefekkür ettim. Çünkü sadece karakterlerin yaşadıklarını okumuyorsunuz; bir yerde kendi eksikliğinizle, kendi arayışınızla da karşılaşıyorsunuz. Özellikle teslimiyet, sabır ve kalbin Allah’a yönelişi çok güzel hissettirilmiş. Ben okurken bazen bir roman değil de eski bir dostun nasihatini dinliyormuş gibi hissettim.
Atmosferi de çok etkileyiciydi. Maneviyat hissi abartıya kaçmadan verilmiş. Bu yüzden daha samimi geldi bana. İnsan bazı satırlarda içten içe mahcup oluyor. “Ben ne kadar dünya telaşına dalmışım” diye düşünmeden edemiyor. Hele bazı bölümlerde geçen sessizlikler, bekleyişler ve iç konuşmalar çok derin hissettirdi. Kalabalığın içinde yalnız kalan insanların ruhunu güzel anlatmış.
Karakterlerin kusurlu olması da hoşuma gitti açıkçası. Çünkü gerçek hayatta da herkesin içinde bir kırıklık, bir eksiklik var. Kitap bunu saklamıyor. Bu yüzden karakterlerle bağ kurmak kolay oluyor. Özellikle manevi dönüşüm süreçleri bana çok gerçek geldi. Bir anda değişen
Kitabın ilk 5 -10 sayfasında Eyvah dedim içimden bişey çıkmaz bu kitaptan , şişirilmiş geldi yorumlar , ama sonra okudukça okuyasım geldi…içim ısındı , gönlüm huzur buldu, Allah’a sarsılmaz bir imanla sarılınca insan neler oluyor tekrar hatırlamak nasip oldu…Aziz Mahmud Hüdayi hazretlerinin ( Allah ondan razı olsun), Azize’nin sıkışmış ruhuna ve hayatına iyi geldiği gibi bana da iyi geldiğini düşünüyorum…
Dikkat!
Bu kitabı okuduktan sonra İstanbul’a ani bir rota çizme gibi bir yan etki oluşturabilir.
Kitabın kapağı, zaten beni oku diye çırpınıyor. Ben bu kitabı Aziz Mahmud Hüdayi’den şık bir davetiye olarak görüyorum. Zira okumaya başlar başlamaz beni içine çekti ve ilk sayfalardan gitmek için günleri sayar oldum.
Ne güzel bir davetiye, ne güzel bir davet eden…
Elif Veske günümüze uyarlayıp güzel bir Azize -Mahmud hikayesiyle Hüdayi’yi bize sunan bir vesile. Allah razı olsun kendisinden.
Lütfen okuyun, okutun. İstanbul’un dört muhafızlarından biri olan Aziz Mahmud Hüdayi’yi ziyaret edin ve duasına mazhar olun.
Neydi duası;
“Yâ Rabbî! Kıyâmete kadar bizim yolumuzda bulunanlar, bizi sevenler ve ömründe bir kere türbemize gelip rûhumuza Fâtiha okuyanlar bizimdir... Bize mensub olanlar denizde boğulmasınlar, âhir ömürlerinde fakirlik görmesinler, îmânlarını kurtarmadıkça ölmesinler ve öleceklerini bilsinler.”
10/10
2026 10. kitabı
Hüdayî’nin gölgesinde filizlenen bir Azize romanı…
Azize’nin hikâyesi, yaşadığı zorlu hayat karşısında tutunacak bir dal aramasıyla başlıyor. Ettiği samimi bir dua ile teslimiyete dayalı bir hayatın kapıları aralanıyor. Aziz Mahmut Hüdayî Hazretleri’nin gölgesinde hayatı yeniden yeşeriyor.
Bu kitabı okurken sıradan bir hayat hikâyesi okumuyorsunuz. Hidayet kapıları aralanan, tekâmül eden bir yolculuğa şahit oluyorsunuz. Ve mutlaka sizin de nasibinize düşen bir hisse oluyor.
Aziz Mahmut Hüdayî Hazretleri’nin seyr-i sülûkunu kendine yol edinen Azize; sabrı, teslimiyeti ve tevekkülü yine onun gölgesinde öğreniyor.
Aslında anlatılan yalnızca Azize’nin hikâyesi değil… Verilen menkıbeler ve satır aralarındaki mesajlar hepimizin ruhunda bir yere dokunuyor. Hayatın bir imtihan olduğunu, Allah’a tam anlamıyla yönelip teslim olmak gerektiğini kalben hissediyorsunuz.
Kitap boyunca Aziz Mahmud Hüdayî Hazretleri’nin manevi gölgesiyle kalben bir yakınlık kuruyor, gönlünüzde ayrı bir muhabbet filizlendiğini hissediyorsunuz.
Ve kitap bittiğinde, başımıza gelen her şeyin ardında mutlaka bir hayır olduğunu daha iyi idrak ediyorsunuz.
Kalbe huzur veren, insanı düşünmeye ve kendine dönmeye vesile olan güzel bir yolculuktu.
.
Çok güzel, huzur veren, maneviyat yüklü bir romanın sonuna geldim…
Romanda Azize, evinde adeta hapsolmuş, yalnız hisseden, hayatında söz hakkı olmayan bir genç kız. Çaresizlikle isyanın ortasında, ama bir o kadar da samimi bir dua ile hayatı bambaşka bir yöne evriliyor.
Kendi kalbine dönmeye başladığı bu süreçte, tevafuklarla Aziz Mahmud Hüdayi onun hayatına dahil oluyor. Merak edip onun hayatını anlatan kitabı okudukça, aslında o sayfaları sanki biz okuyormuşuz gibi hissediyoruz. Azize’nin yaşadığı değişimi biz de adım adım yaşıyoruz. Ve bir noktada Hüdayi’nin yolu, Azize’nin yoluna ışık oluyor.️
Özetle bu kitap; kırılmış bir kalbin sabırla ve inançla yavaş yavaş toparlanma hikâyesi. Okurken kimi zaman şaşırıyor, kimi zaman üzülüyor, kimi zaman tebessüm ediyor… ama en çok da merak ederek sayfaları çevirmeye devam ediyorsun.
Roman arayışı içinde kitap fuarında elime geçen güzellik.
Gençler ne okuyor? Ne okumalı? Ben okusam ne düşünürüm? Sorgulamaları ara ara esiyor bana doğru. İyi ki de esiyor. Bir arayışa çıkıyorum. Klasiklerden yeni yazarlara doğru bakışımı çeviriyorum.
İşte böyle bir arayış içindeyken denk geldim Azize’ye. Kapağıyla önce beni bir yakaladı. Sonra hızla ilk sayfalarında oradan oraya savruldum.
Hüdai hazretlerinin huzuruna gelip diz çökene kadar Azize, ben de ne olduğunu anlayamadım.
“ Allah’ım, benim elimden tutacak kullarından bana yardımcılar gönder” duasıyla insanın koptuğu isyan ettiği anda yardımın nasıl geldiğini dahi anlayamadın Aziz Mahmut Hüdayi’nin yolu üzerinde bulduk kendimizi.
İmtihan dünyasında geri dönüp baktığında ‘hani bitmişti, ben ne ara bu hale geldim, nasıl geldim’ diyor ya insan, Hüdayi hazretlerinin hayatıyla da kendi hayatımız üzerinden hikayeyi okumaya devam ediyoruz.
Aziz Mahmut Hüdayi‘nin hayatıyla harmanlanarak anlatılan bir gönül yarası.
Gönül Dünyamızı böyle inşa edecek, bize iyi gelecek insanlara o kadar muhtaçız ki… tekrar bana velî zatları hatırlattığı için yazara teşekkür ediyorum.
Aile, anne-kız, dost, aşk, muhabbet, büyükler, değerlerimiz… dozunda kararınca arada verilen kısa kısa mesajlarla roman kendisini elden bıraktırmıyor.
Cidden iyi geldi bana. Hüdayi hazretlerini 2007’de ziyaret etmiştim duasına böylece nail olmuştum. Ama şu an onun manevi atmosferi ile özlemiyle doldu kalbim. Nasip belki bir ilkbahar günü huzuruna varıp dua eder tekrar duasını alırım.
Okunası güzel bir roman.
Gönül Sızısı, Yolun Azığıdır..
"Kibrini ayakkabılarınla birlikte eşikte bırakmayan, dergâhın kokusunu alamaz; nefsini ayaklar altına almayan, hakikat yolunda mesafe kat edemez.."
Evladım; dünya seni her koldan sarıp yorduğunda bil ki bu bir çağrıdır. Kalabalıklar içinde yalnız kaldığında, sesini kimseye duyuramadığında yönünü çevir. Az konuş ki gönlün konuşsun; az iste ki her şey sana verilsin. Unutma; yara en çok sızladığı yerden şifa bulmaya başlar.
Bir Ruhun İhyası: Azize
Bazen bir kitap okursunuz ve sanki sayfalar arasından bir el uzanıp tozlu gönül aynanızı siliverir. Azize, tam da böyle bir yolculuk. Hayatın sert rüzgârları altında savrulan bir fidanın, köklerini Aziz Mahmud Hüdayi Hazretleri’nin hikmetiyle toprağa nasıl sımsıkı bağladığının hikâyesi...
Bu sadece bir kurgu değil; bir "vazgeçişin" aslında en büyük "kazanış" olduğunun ispatı. Azize’nin çaresizlik içinde kıvranırken okuduğu o satırlar, Kadı Mahmud’un sırmalı kaftanını çıkarıp nefsiyle mücahede edişiyle birleşince; okuyucu için de Üsküdar’ın sokakları birer tefekkür durağına dönüşüyor.
Neden bu kadar etkileyici?
Teslimiyetin Gücü: "Bitti" denilen yerin aslında "başlangıç" olduğunu fısıldıyor.
Manevi Miras: Aziz Mahmud Hüdayi Hazretleri’nin o kuşatıcı duası, romanın her satırında bir kandil gibi yanıyor.
Yalnız Değilsiniz: Hayatımızdaki "tesadüf" dediğimiz her kırılmanın, aslında bizi asıl menzile ulaştırmak için dizilmiş birer ilahi işaret olduğunu hissettiriyor.
Sanki kitabı okumuyorsunuz da, o dergâhın avlusunda bir çınar gölgesinde oturup ruhunuzu dinlendiriyorsunuz. Kalbinde ağırlık hisseden, bir çıkış yolu arayan her "yolcu" için bu eser, bir pusula niteliğinde.
Gönlü güzel dostlarla, kelimelerin izinde buluşmak ne büyük bir devlet...
Hüdâyî’nîn Gölgesinde
Merhabalar kıymetli okurlar, ne vakittir böyle etkileyici, insanın maneviyatını canlandıran bir kitap okumamıştım. Sadece bir kitap değil de, insanın kendi iç yolculuğunu anlatan bir dost sohbeti gibi..
kitap sadece Azize’nin hikâyesini anlatmıyor; aynı zamanda kırılmış bir kalbin yavaş yavaş iyileşmesini, insanın karanlığın içinden nasıl ışığa yürüyebileceğini gösteriyor. Azize’nin annesiyle yaşadığı o sert ve yorucu hayat insanın içini acıtıyor. Sürekli bağırışın, sevgisizliğin olduğu bir evde büyümenin onun inancını bile sorgulamasına neden olmuş..
Ama hikâyenin en güzel tarafı tam da burada başlıyor bence. Azize’nin ettiği o samimi dua ve ardından karşısına çıkan insanların hayatına dokunması çok anlamlıydı. Özellikle komşu Serpil’in sıcaklığı, amcasının ona sahip çıkması ve Mahmut’un hayatına girişi… Hepsi sanki Allah’ın insanın karşısına bazen “vesile insanlar” çıkardığını hissettiriyor.
Kitapta beni en çok etkileyen detaylardan biri de Aziz Mahmut Hüdayi’nin hayatına ve manevi yolculuğuna yer verilmesiydi. Yazar sadece Azize’nin hikâyesini anlatmamış; aynı zamanda Aziz Mahmut Hüdayi’nin hayatından, kerametlerinden ve insanın kalbine dokunan yönlerinden de çok güzel kesitler sunmuş.
Azize’nin okudukça kendi hayatıyla bağlantılar kurması, yaşadıklarını sorgulaması ve maneviyatını keşfetmeye başlaması çok etkileyiciydi. İnsan bazen bir cümlede, bir hikâyede ya da bir duada kendinden parçalar bulabiliyor.
Özellikle tevekkül, sabır ve dua üzerine verilen mesajlar çok samimi.. Aziz Mahmut Hüdayi’nin hikâyesinin Azize’nin hayatına ışık olması kitabı sadece bir roman olmaktan çıkarıp manevi yönü güçlü bir yolculuğa dönüştürmüş. Ben okurken hem duygulandım hem de bazı yerlerde kendi hayatımı düşündüm açıkçası.
Kitabın sonunda beni hatta En
Azize & Elif Veske
Son zamanlarda çoğu insan tarafında merak edilen ve beğenilen bir eser olması sebebiyle bizde de büyük bir merak uyandırdı. Öyle ki okuma grubumuzun Mayıs ayı kitabı olarak okunmasına büyük bir heyecanla karar verdik.
Kitap Azize nin hayatıyla başlıyor ve başlangıçta ciddi anlamda merak ve heyecan uyandırıyor. Olayların kurgusunu ,ilerlemesini , akıcılığıni oldukça beğendim.
Ancak Aziz Mahmud Hüdayi hazretlerinin hayatını anlatan kısma gelince, geçen sene TRT1 de yayınlanan Aziz Mahmud Hüdayi dizisinin içinde buldum kendimi. Sanki kitabi okumuyor diziyi izliyorum hissi oluştu. Ayni sahneler,ayni hikayeler yer yer aynı cümlelere şahit oldum diyebilirim. Bundan ötürü bu kısmı nasil yorumlayayim bilemedim. Açıkçası biraz hayal kırıklığı diyebilirim tabi diziyi izlemeyenler için hikayenin ilerleyişi cok güzel bunda bir sorun yok. Bu kısmi kitaba eklemeden de Azize nin hikayesiyle kitap zaten yeterince beğeni alırdı.
Sonlara doğru Azize nin hikayesini heyecanla okudum ancak sona yaklaşırken oldukça sıkıldım. Aynı düşüncelerin farkli kelimelerle tekrari yorucuydu açıkçası. Ve ne yazık ki klişe bir sonla bitti. Hatta Serpil ve amcası arasındaki olayi bile önceden tahmin edebilir insan.
Velhasıl kelam kitabin geneli akıcı,anlatim olarak iyiydi ama uzatmak sadece kelime kalabalığına sebep olmuş. Bunun dışında Aziz Mahmud Hüdayi hazretlerinin hayatına dair bilgisi olmayanlar için oldukca güzel bir kaynak. Yazarın emeğine sağlık. Tavsiyemizdir
Bizi de ayakta tutan imanimiz, teslimiyetimiz, dualarimiz...1000Kitap
Çok sevdim, çok sevdim, çok sevdim... Bu güzel romanı sevmemin birçok nedeni var. Hepsini burada paylaşmam mümkün değil. Ama elimden geldiğince anlatmak istiyorum.
Öncelikle bizi bu değerli kitapla buluşturan kıymetli yazarımıza gönülden teşekkür ediyorum, mürekkebi hiç tükenmesin.
Kitap, modern dünyanın gürültüsünde kendi sesini duyamayan Azize karakterinin, büyük bir alim olan Aziz Mahmûd Hüdâyî hazretlerinin rehberliğinde, kendini bulma sürecini işliyor.
İstanbul’un Manevi Muhafızları: Romanda, İstanbul sadece coğrafi bir şehir olarak değil, "manevi bir kale" olarak tasvir ediliyor . Aziz Mahmûd Hüdâyî ve Eyüp Sultan ,Yûşa Hazretleri, Yahya Efendi, Telli Baba gibi alimler, şehri "nefesle" (dua ve maneviyatla) ayakta durduran büyük alimler. Ve bu değerli isimlerden birini okumak, hiç sönmeyen ışığını yüzyillar sonrasinda kalbinizde hissetmek yaralarimiza merhem oluyor.
Aslında insanlar da şehirler gibi degil mi? Bizi de ayakta tutan imanimiz, teslimiyetimiz, dualarimiz... Elif Veske
Aziz Mahmûd Hüdâyî hazretlerinin hayatından kesitlerin Azize’nin güncel sorunlarıyla paralel olarak anlatılması oldukça etkileyiciydi.
Kitabı okurken derin bir "huzur" hissettim ve karakterle birlikte kendi iç dünyama döndüm, durdum. Durmanın da değerli olduğunu öğrendim.
"Hangi durakta durursan dur, aslında kendi içindeki eksikliği tamamlamaya gidersin."
Aslında "Azize", acıdan ve yalnızlıktan kurtulmaya çalışan bir ruhun, köklü bir maneviyata tutunarak yeniden inşasını anlatan bir "iyileşme" kitabı. Ruhumuza şifa olacak eserlerden.
Romanın kurgusunda klasik tasavvuf edebiyatındaki "seyr-i süluk" (manevi yolculuk) aşamaları modern bir dille, akıcı bir kurguya harmanlanarak anlatılmış.
Kitapta özellikle "İstanbul'un manevi dokusu" ve "insanın içsel eksikliğinin" harmanlanmış
Elif Veske
Aziz Mahmûd Hüdâyî hazretlerinin hayatından kesitlerin Azize’nin güncel sorunlarıyla paralel olarak anlatılması oldukça etkileyiciydi.
Kitabı okurken derin bir "huzur" hissettim ve karakterle birlikte kendi iç dünyama döndüm, durdum. Durmanın da değerli olduğunu öğrendim.
"Hangi durakta durursan dur, aslında kendi içindeki eksikliği tamamlamaya gidersin."
Aslında "Azize", acıdan ve yalnızlıktan kurtulmaya çalışan bir ruhun, köklü bir maneviyata tutunarak yeniden inşasını anlatan bir "iyileşme" kitabı. Ruhumuza şifa olacak eserlerden.
Romanın kurgusunda klasik tasavvuf edebiyatındaki "seyr-i süluk" (manevi yolculuk) aşamaları modern bir dille, akıcı bir kurguya harmanlanarak anlatılmış.
Kitapta özellikle "İstanbul'un manevi dokusu" ve "insanın içsel eksikliğinin" harmanlanmışReklam
