Ulviye YOLUK
@Ulviyeyoluk
Kitapları, çocukları, çiçekleri seven bir umutvari.
Öğretmen
Yüksek Lisans
Mersin
Konya
100 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Sizi derin bir yolculuk bekliyor.1000Kitap
9/10
Haruki Murakami’nin "Kumandanı Öldürmek" eseri, yazarın olgunluk dönemi şaheserlerinden biri olarak kabul ediliyor. Bu roman, sadece bir "kayboluş" hikayesi değil; sanatın doğası, bellek ve tarihin karanlık köşelerine dair bolca metafor içeren , karakterlerle beraber sizi de kuyulara indiren bir derin yolculuk.
Kurgu, eşi tarafından terk edilen bir portre ressamının, dağ başında inzivaya çekilmesiyle başlar. Ancak Murakami evreninde "inziva" asla sadece yalnızlık demek değildir; bu, bilinçaltının kapılarının aralanacağinin bir işaretidir.
Ana karakter ıssız bir yerde olan evin çatı katında o evin sahibi olan ünlü bir ressama ait bir tablo bulur. Bence "Kumandanı Öldürmek" tablosu, sanatçının kendi içindeki şiddetle, tarihle ve bastırılmış duygularla yüzleşmesini simgeliyor .Ressamın, birinin portresini çizerken "yüzün arkasındaki asıl şeyi" görme çabası, Murakami’nin hakikat arayışını temsil ediyor.
Murakami bu eserinde, Japonya’nın II. Dünya Savaşı sırasındaki geçmişine , özellikle Nanking Katliamı
'na gönderme yapiyor.
Kitapta karşımıza çıkan küçük Kumandan figürü beni çok etkiledi. Bir müddet ana karakterin hayali olduğunu düşündüm. Kitabın ilerleyen bölümlerindeki "Metaforlar Labirenti" ise sanki okuyucuya "zihnimizin labirentlerinde kaybolmadan kendimizi bulamayacağımızı" hatırlatıyor. Derin çok derin mesajlar...
Ayrıca benim için çok ilginç olan normalde okuyucunun arayıp bulduğu metaforları, yazarın bu kitabında açık açık metafor tanimlamasiyla anlatmasıydı.
TAVSİYE: Haruki Murakami’nin dünyasına girmek, çoğu zaman sisli bir ormanda yürümeye benzer; yolunuzu bulmaya çalışmak yerine manzaranın tadını çıkarmak gerekir.
Kitapta karşınıza çıkan fantastik unsurları (konuşan ideler, gizemli çukurlar) hayatın doğal bir parçası gibi kabul edin. Gerçeküstü
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
4, 5 ve 6. Sınıflar için AÇIKLAMA
"Benden daha iyisi mi? Hımm... 'Var' desem, size çok fena şaka yapmış olurum. Tabii ki yok!" — Singo
Kıymetli yazarimiz Hüseyin Keleş’in kaleminden çıkan bu eser, bir başarı hikayesinin arka planındaki insani zayıflıkları, bağlılıkları ve "kendin olma" yolculuğunu mizahi bir dille işleyen harika bir çocuk kitabı.
Ana karakter olan ip cambazı Singo’nun dünyası, babasından miras kalan 30 yıllık emektar ipinin kaybolmasıyla sarsılıyor. Kurgu Singo'nun özgüvenini yitirmesi ve ipini arama yolculuğu ile beraber çocuklara birçok önemli konuda mesajlar veriyor.
Şaşkın Cambaz, çocuklara "kendine güvenmeyi" öğütlerken bunu didaktik (öğretici) bir dille değil, Singo gibi çok sevilen bir kahramanın en çaresiz ve en komik anlarını göstererek yapıyor. Takıntıları, korkuları ve dostluklarıyla Singo, her çocuğun kendinden bir parça bulabileceği kadar "insani" bir kahraman.
"Singo'ya göre başarısının üç sırrı vardı: Babadan gelen yetenek, çalışkanlık ve tabii ki o meşhur ipi... İpini sıradan bir eşya değil; dert ortağı, canciğer dost bilirdi."
"Singo, aldığı her alkışta babasına selam duruyordu."
Bu alıntılar, Singo’nun ne kadar renkli ve aslında ne kadar "bizden" biri olduğunu (kaygıları ve alışkanlıklarıyla) çok güzel hissettiriyor.
Bu kitapta çocuklarımız neler mi öğreniyor?
Büyük bir kayıp yaşandığında (Singo için ipi) soğukkanlı kalabilme becerisi.
Bir kriz anında (büyük gösteri öncesi) ne yapılması gerektiği üzerine düşünme.
Başarının ipte değil, insanın kendi yeteneğinde ve çalışkanlığında olduğunun fark edilmesi.
Bu güzel kitabı gönül rahatlığıyla çocuklarınıza hediye alabilir, sınıf kitaplıklarını koyabilirsiniz. Yazarımızın kalemine yüreğine sağlık. @husseyinkeles
Ayrıca çizimlere bayıldığımiı söylemek isterim Merve Altınöz’ün
İnsanın rütbesi ne kadar küçükse kalbi o kadar büyük olabiliyordu
9. Sınıftan itibaren herkes için. AÇIKLAMA
Ferenc Molnár’ın kaleme aldığı Pal Sokağı Çocukları, beni çok etkileyen ; onur, sadakat, arkadaşlık ve büyümenin sancılarını anlatan bir dünya klasiği. Budapeşte’nin tozlu sokaklarında bir oyun sahası (arsa) için verilen bir mücadele, aslında çocukların dünyasının ne kadar derin ve anlamlı olduğunu da gösteriyor.
Kitap, 20. yüzyılın başında Budapeşte’de, kendilerine oyun alanı olarak seçtikleri "Arsa"yı (Grund) Kızıl Gömlekliler’e karşı savunan bir grup çocuğun hikayesini anlatır. Görünürde bu sadece bir oyun gibi başlasa da, yazar bizlere vatan sevgisi, aidiyet ve fedakarlık kavramlarını çocukların gözünden işliyor.
Nemecsek beni en çok etkileyen karakter oldu. Bence hikayenin kalbi. Grubun tek "eri" ve herkes ona emir veriyor. En küçük, en zayıf ve en görünmez olan o. Ancak cesareti, en rütbeli üyeden bile fazla. Sadakati uğruna sağlığını hiçe sayması, onu edebiyat tarihinin en unutulmaz kahramanlarından biri yapiyor.
"Boka, ilk kez o gün anladı ki; bir insanın rütbesi ne kadar küçükse, kalbi o kadar büyük olabiliyordu."
Kendi çocukluk anılarından ve Budapeşte sokaklarından ilham alan Macar yazar, eserinde dönemin toplumsal yapısını ve sınıf farklarını da arka planda ustalıkla vermiş.
Kİtap 1968 yılında Macar yönetmen Zoltán Fábri tarafından sinemaya uyarlanmış. İzlemek isteyenler için. Ayrıca "Pál Sokağı Çocukları” kitabının yayınlanmasının 100. yıldönümünde romandaki olayların yaşandığı ve aynı zamanda da yazarın o zamanlar oturduğu Budapeşte VIII. Bölgesi’ne roman kahramanlarının heykelleri dikilmiş.( Dördüncü fotoğraf.)
İyi ki okudum dediğim eserler arasina girdi. 9. Siniftan itibaren herkese tavsiye ediyorum. Kitaplarla ve sevgiyle kalın.
CAN ÖZCAN
@canyayinlari
@ferencmolnár #ferencmnar
CAN ÖZCAN
@canyayinlari
@ferencmolnár #ferencmnar