Ortaçağ hekimleri iç ısının, dolayısıyla cesaretin bir göstergesinin saçlar olduğunu düşünüyorlardı. 13. Yüzyılda Micheal Scot adlı hekim tarafından yazılan fizyognomi üzerine bir eserde, "Kalın, kıvırcık ve fazla saç, tıpkı bir aslandaki gibi kalbin çok sıcak olduğunun kanıtıdır" deniyordu.
Kalp, kan dolaşımını sağlayan bir pompadansa, vücudun can özünü ısıtan bir odaydi. Bu can özü ne kadar sıcaksa o kişinin o kadar cesur olduğu varsayılıyordu. Tabiiii uzantan bakarsj birinin kalbinin ne kadar sicak olduğunu kestirmek zordu.