Ersan arda

Ersan arda
@Meyane
I have a dream... Bu da geçer... Lamelif... Ben yarındım, ancak elimden aldınız bugünümü... İnnâ fetahnâ leke fethan mubîna
İyi geceler..
Bir kaçıncı bahara kalmıştır vuslat.
Edebiyat
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
(17)
Şöyle bir gece düşün. Dışarıdaki dünya tamamen susmuş. Işıklar tek tek sönmüş. Kendi gölgelerinle baş başa kalmışsın. Sadece varlığının sessizliği var etrafında. Bu sessizlik, gündüzün telaşında unutulan her şeyi yüzeye çıkarır. Yarım kalmış sözler, söylenmemiş pişmanlıklar, eski bir şarkının melodisi... Hepsi birer hayalet gibi zihninin etrafında dolaşıyor. Ne kaçabiliyorsun ne de onları durdurabiliyorsun. Sadece izliyorsun. O an anlıyorsun. Gecenin bu dinginliği, dış dünyanın sessizliğinden ibaret değil. Gecenin asıl mücadelesi içeride başlıyor. Dışarısı sakin olsa da, içinde fırtınalar kopuyor. Ama belki de bu en büyük şanstır. Çünkü bu yüzleşme, seni kendinle tanıştırır. Bu sessizlik, sana o hayaletlerle savaşma değil, onlarla oturup konuşma fırsatı verir. Şimdi gözlerini kapat ve düşün. Bu gece, sadece bir gece mi? Yoksa sana, kendinin en karanlık ve en aydınlık köşelerini görme şansı veren bir ayna mı? Kim bilir... Belki de en derin soruların cevapları, en sessiz anlarda gizlidir. Ya da belki de sadece bir gece, hepsi bu. Kim bilir...
Edebiyat
İyi geceler (16)
Şöyle bir Eylül gecesi düşün. Haftanın tam ortasındasın. Salı. Pazartesi'nin telaşı bitmiş, Cuma'nın heyecanı henüz başlamamış. Günler birbirinin aynısı gibi akıp gidiyor. Aynı otobüs, aynı yollar, aynı görevler... Sanki bir döngünün içinde sıkışıp kalmışsın. Dışarıda her şey olağan. Sokak lambaları aynı şekilde yanıyor, binaların gölgeleri aynı yere düşüyor. Rutin, sessizce seni sarıp sarmalıyor. Ne ileri sarabiliyorsun ne de durdurabiliyorsun. Sadece izliyorsun. Ama bu gece, bu döngüden bir anlığına çıkışın. O tanıdık sessizlik, sana bir nefes alma fırsatı veriyor. O yorgunluk hissi, sanki yavaşça çözülüyor. Kendine soruyorsun: "Bütün bu koşuşturma ne için?" Bu sessizlik, sana o sorunun cevabını vermiyor. Ama o soruyu sormak için sana bir yer, bir an veriyor. Rutinin içinde kaybolmadan, kendini bulduğun bir an. Şimdi gözlerini kapat ve düşün. Bu sessizlik, sadece bir Salı gecesi mi? Yoksa hayatın döngüsü içinde, kendine ait bir yer bulduğun o minicik, o paha biçilmez ada mı? Kim bilir... Belki de hayatın sırrı, en sıradan anlarda bile mucizeler bulabilmektir. Ya da belki de sadece bir Salı gecesi, hepsi bu. Kim bilir...
Edebiyat
İyi geceler.. (15)
Şöyle bir Eylül sabahı düşün. Dışarısı henüz uyanmamış. Henüz Pazartesi telaşı başlamamış. Sabahın o ilk saatlerindeki garip, dingin sessizlik var. Ne bir korna sesi, ne bir motor gürültüsü. Gecenin son kalıntıları, yerini yavaşça belirmeye başlayan aydınlığa bırakıyor. Her şey bir başlangıç anı taşıyor. Yeni bir hafta, yeni bir gün... Bir yandan bu temiz sayfanın heyecanı, bir yandan da üzerine yazılacakların ağırlığı. Yatağında oturmuş, bu anı izliyorsun. Dünya henüz sana yetişmek için koşmaya başlamamış. Bu sessizlik, sana bir hediye gibi. Son bir kez nefes al, son bir kez durup dinlen. Bu sessizliğin içinde, yarının tüm yükünü hissediyorsun. Ama bu yük, henüz bir eyleme dönüşmediği için sadece bir olasılık. Şu an için sadece bu an var. Şimdi gözlerini kapat ve düşün. Bu sessizlik, sadece bir sabahın başlangıcı mı? Yoksa sana, haftanın tüm yorgunluğu başlamadan önce son bir kez "Sen sadece anı yaşa" diyen bir fısıltı mı? Kim bilir... Belki de en güçlü başlangıçlar, en sessiz anlarda yapılır. Ya da belki de sadece bir Pazartesi sabahı, hepsi bu. Kim bilir...
Edebiyat
#deprem
Balıkesir'de 5.0 şiddetinde deprem meydana gelmiş. Hisseden herkese çok geçmiş olsun
İnsan ve Duygular