Ersan arda
@Meyane
I have a dream...
Bu da geçer...
Lamelif...
Ben yarındım, ancak elimden aldınız bugünümü...
İnnâ fetahnâ leke fethan mubîna
by by Ali koçİnsan ve Duygular
Bu devirde kimse sultan değil
Hükümdar değil bezirgan değil
Bu kadar güvenme hiç kendine
Kimse şah değil padişah değil
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
(13)Edebiyat
Şöyle Bir Gece Düşün...
Şehrin ışıkları tek tek sönmeye başlıyor. Her bir sönen ışıkla birlikte, günün telaşı, kalabalığın gürültüsü de yavaş yavaş çekiliyor. Pencereden dışarı bakıyorsun. Yüksek binaların arasından, sanki gökyüzü de yorgunluğunu üzerindeki bir battaniye gibi atıyor. Görebildiğin tek şey, en yukarıda kalmış tek bir yıldızın titrek ışığı. O, sanki bütün geceye meydan okuyor. Ne fırtınalar, ne kasvetli bulutlar onu yerinden edebilir. O, oradadır.
Kalkıp bir fincan sıcak çikolata yapıyorsun. Bardağın sıcaklığı avuçlarını ısıtırken, içerideki o yoğun, tatlı koku burnuna geliyor. Bu koku, bir an için seni çocukluğuna götürüyor. Dertsiz, tasasız, sadece o anın tadını çıkardığın günlere... Ama o an çok kısa sürüyor. Çünkü sıcak çikolatanın tadı, o anıları canlandırdığı gibi, şu anki boşluğu da hatırlatıyor.
Şimdi bir yudum al ve düşün. Bu sıcak çikolata, sadece bir içecek mi? Yoksa o tek yıldız gibi, tüm karanlığa rağmen içindeki o küçücük umudu simgeleyen bir şey mi?
Kim bilir... Belki de hayat, en tatlı anılarını en acı zamanlarda sunar. Ya da belki de sadece bir fincan sıcak çikolata, hepsi bu.
Kim bilir...
İyi geceler.... (12)Edebiyat
Şöyle bir gece düşün. Aradan uzun bir zaman geçmiş. Gündüzün tüm gürültüsü, hayatın tüm telaşı... Hepsi üst üste birikmiş. Aklında dönüp duran onca şey, sanki bir labirente dönüşmüş.
Sonunda yine bu geceye, bu sessizliğe dönüyorsun. Her şey aynı. Aynı pencere, aynı gölgeler, aynı his. Sanki hiç ayrılmamışsın gibi. O tanıdık sessizlik, seni kollarını açmış bekliyormuş.
Bu sessizlik, seni yargılamıyor. "Neredeydin?" diye sormuyor. Sadece durmanı, sadece dinlenmeni fısıldıyor. O labirentin içindeki tüm o düşünceler, yavaş yavaş birer yola dönüşüyor. Hızla akıp giden nehir, yeniden yavaşlıyor.
Gözlerini kapatıyorsun. Varlığının tüm ağırlığı, sanki bu sessizlikte eriyor. Ne ileri sarabiliyorsun ne de geri dönebiliyorsun. Sadece bu anda, bu sessizlikte, kendine ait bir yer buluyorsun. Burası senin, hep senin.
Şimdi o sessizliğin içine bir adım at ve düşün. Geri döndüğün yer, sadece bir gece mi? Yoksa her şeyin başladığı, her şeyin bittiği yerin ta kendisi mi?
Kim bilir... Belki de en çok kaybettiğini hissettiğin anda, en çok kendine yaklaşırsın.
Ya da belki de sadece bir gece, hepsi bu.
Kim bilir...
Peki ya hayatımızda ki her tökezleme , her imtihan , her deneyim , tek bir amaç bizi aslımıza döndürmek içinse ? Peki ya her kazanç , her kayıp , her güzellik, her cefa , her tebessüm Allah ile aramızdan başka bir engeli kaldırmak içinse ?
Yasmin Mogahed
Hayirli Cumalar...İnsan ve Duygular
Düzenli namaz
Gizli dualar
Sade hayaller
Helal kazanç
Sayılı insan...