Enformasyon, hızla hakikatin ötesine geçer, hakikat onu asla yakalayamaz. Bu nedenle, enfodemiye hakikatle karşı koyma girişimi başarısızlığa mahkûmdur
Kısa süreli güncelliği nedeniyle enformasyon, zamanı atomize eder. Zaman, sadece anlık şimdilerin ardışıklığına bölünür.
...
Enformasyon toplumunda ise rasyonel davranmak için zamanımız yoktur. İletişimi hızlandırma zorlaması bizi rasyonellikten yoksun bırakır.
"Huxley, Orwell'in 1984'ünde insanların acı çektirilerek kontrol edildiğine dikkat çekerken, Cesur Yeni Dünya'daysa hazza boğularak kontrol edilirler. Kısacası Orwell, nefret ettiğimiz şeylerin bizi mahvetmesinden korkarken, Huxley sevdiğimiz şeylerin bizi mahvetmesinden korkuyordu."
Amerikalı medya kuramcısı Neil Postman, Televizyon: Öldüren Eğlence adlı kitabında, enformasyon-eğlence [Infotainment] sisteminin insanın yargı vetisini nasıl çöküşe sürüklediğini ve demokrasiyi krize soktuğunu gösterir. Demokrasi, telekrasiye dönüşür. Eğlence, siyasetin de teslim olduğu en büyük buyruktur.