Ah, ben gençken, neşeli ve akıllıyken, incelikle hayal edip düşündüğümde, bugünüm ve geleceğim umutla aydınlandığında geçmişim nereye gitti? Nerede o? Neden güç bela yaşıyoruz? Neden sıkıcı, silik, ilgisiz, tembel, kayıtsız, işe yaramaz, mutsuz oluyoruz?
Sık sık şöyle düşünüyorum: Hayata tekrar başlasam, yani bilinçli olarak başlasam nasıl olurdu? Ya yaşanmış olan o tek hayat, dedikleri gibi, bir taslaksa ve bir sonraki esas olansa? O zaman her birimiz, sanırım, her şeyden önce kendimizi tekrarlamamaya çalışır, en azından kendimiz için farklı bir yaşam yaratmaya uğraşırdık.