Doraemon, "Bu şapkayı taktığında kaldırım taşı gibi, dikkat çekmeyecek, görünmez olacaksın" diye açıklıyordu.Bir başka deyişle, varlığını kimse fark etmeyecekti.
Nobita heyecanla şapkayı takıyordu. Bir süre yalnızlığın keyfini sürüyordu. Ancak fazla yalnız hissetmeye başlıyordu. Şapkayı çıkarmaya çalışsa da başaramıyordu.
Şapka kafasına yapışmıştı, bunu fark eden Nobita ağlamaya başlıyordu. Şapkayı çıkartan da işte bu gözyaşlarıydı, böylece annesi ile babası onu tekrar fark ediyordu. Nobita,
"İnsanlar beni umursadığı için çok mutluyum" diyordu hikayenin sonunda.