Mahmut Kalkan
@Mhmtklkn
İnstagram : mhmtklkn69
Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün bir çok senelerinden daha dolu,daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
Bir insanın diğer bir insanı,hemen hemen hiçbir şey yapmadan,bukadar mesut etmesi nasıl mümkün oluyordu?
Zaten muhitimden uzak duruşumun, vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil miydi?
