Mahir.

İnsan, insandan vazgeçmez. İnsan insana yüklediği manadan vazgeçer. "Farkın yokmuş kimseden.. Ben farklı bakmışım bilmeden..." der. ve insan insandan gider.
Reklam
Rize de mart...
Keşke, Özlediğimiz anıları ziyaret etme şansımız olsaydı...
Gitmek bazen bir kapıyı çekip çıkmak değildir, Bazen içindeki evi yıkıp sessizce taşınmaktır. Adını anmamak için Sokak değiştirmektir mesela, Aynı şarkıda başka bir yere bakmaktır. Gitmek, kalmaya cesareti olmayanlarin işi sanılır Oysa en çok kalanlar yorulur. Gitmek; Her gün biraz daha eksilmektense. Bir kerede kaybolmayı seçmektir. Ardında ne bıraktığını bilirsin Ama gittiğinde ne olacağını bilmezsin. Insan en çok da bu yüzden gider; Bilmemek, Hatırlamaktan daha az can yakar. Ve kimse bilmez... Bazi gidişler terk etmek değildir, Kendini kurtarmaktır.
Şiir
çağın vebası; "yüzler yüreklere hiç benzemiyor."
...teslim olmuştu, bu teslimiyet bir yenilgi değil, bilakis varoluşsal bir zorunluluk, derin bir kabullenişti.
Alıntı
Reklam