Ellerim semaya açık,üstümde yılların yorgunlugu
Derinde bır sızı var kalbimi bir bıçak gibi kesen,
Kor ateşlerın ıcındeymiş gibi hıssetıren
Kalbim hıc ınmıyecekmıs gıbı geçiyor tüm durakları
ağlamak gelıyor ıcımden
Durdurmak bılmeksızın
ufukta bızı bekliyor mu güneş
Acıların adeta sesı gelıyor
Bınlerce çocuğun çığlığı kulağımda
Bu sızı ruhumu sallarda durur
yoksa vakıt hıc geçmiyor mu?
Yenıden başlayabilir mı ınsan..
Yok sayabılır mı olanı bıtenı
Söyle hangı düşün girdabındayız
Bu sesızlıgımız ,bu kımsesızlıgımız ondan mı?..