Cehennemin eşiğine gelmiş kişilerin şeytandan ödü kopuyordu; zaten cehennemin içinde olanlar içinse şeytan özel biri değildi, yalnızca başka biriydi, o kadar. 
İşte yine , daha önce de yüzlerce kez olduğu gibi, bir insanın gerçeğiyle bir başkasının gerçeği arasında kalmış , bu kişilerin aralarında sevgi ve yıllarca paylaşılmış deneyimler olduğu halde , birbirlerinden bu denli farklı olmalarına şaşıp duruyordu .
Bir keresinde, kendine korkunç işkenceler yapan bir hastam olmuştu. Ona neden böyle şeyler yaptığını sorduğum zaman, ‘ Bunları bana dünya yapmasın diye’ , karşılığını vermişti.