E.H
@MidsummerNightsDream
47 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
“Hayatta , ruhunu yalnızlıkta cüzzam gibi yavaşça kemirerek yiyip bitiren yaralar vardır.“
Nasıl bir giriş cümlesi ama !
Doğulu edebiyatçıların üzerimde açıklayamadığım farklı bir tesiri var . Sadık Hidayet’in de böyle bir etkisi oldu .
Kitap gerçekten çok etkileyici . Karmakarışık bir o kadar özgün bir zihne tanıklık ediyoruz . Hayal ile gerçek karışıyor , zaman mekan yok oluyor okurken . Ama anlatım gücü o kadar yüksek ki kaybolmuyoruz sayfaların içinde .
Kitabın etkisi yetmezmiş gibi yazarın hazin sonuna üzüldüm gece gece bir de…
Son söz ; okuyun , okutturun .
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ercan Kesal çok farklı alanlarda çok iyi olan nadir insanlardan biri bana kalırsa . Kasım ayında İstanbul-Mersin arasında aynı uçakta uçmuşuz . Ben tam inerken farkettim kendisini , bir an göz göze geldik , öylece baktım .. Sonradan çok hayıflandım en azından bir merhaba demediğim , konuşmadığım için .
Peri Gazozu’da tıpkı yazarı gibi çok özel bir kitap , bir kere çok sahici ama çok da acı.. Yapay bir acı değil ama öyle arabesk değil.. Okurken ağladığım kitaplar listesinde yerini aldı .
Kıymetli Ercan Kesal ; kitabınızı seyrettim bugün …
Kitabı beğendik beğenmesine de çok üzücü ya, insanın kalbi paramparça oluyor . Yaşamak bu mu çok emin değilim , bu daha çok hayatta kalmak ‘survive’ etmeye çalışmak bence . Çin’in böylesi acılar çektiğinden hiç haberim yoktu . Değişen her bir rejim , her bir otorite halka yalnızca acı ve keder getirdi .
Kitapta geçen bir de savaş gerçeği var ki okuma boyunca beni boğup boğup duvara attı. Savaş kelimesi bile tüylerimi diken diken ediyor .
Özetle yaşamaya dair bir çok şeyi ama daha çok acıları kapsayan bir kitap . Acılara yürüyor , korkmuyorum derseniz tavsiyemdir .
Schopenhauer’ın kirpi metaforu özel hayatımda , ilişkilerimde sıklıkla üzerine düşündüğüm bir ikilem . Kış aylarında ısınmak için birbirlerine sokulan kirpiler , yeterince yaklaşınca oklarından sebep bu defa da uzaklaşmaya başlarlar ; uzaklaşınca da ısı azalır , böylece yeniden yakınlaşma niyetine girerler fakat işte oklar …
Bunu yaşadığım çok oldu , çok yaklaştığımda oklarına denk geldiğim insanlar .. Bir yandan da sıcaklığının cazibesinden kendimi alamadığım ve yeniden yakınlaşmak istediğim .. Zaman doğru mesafeyi bulmama yardımcı oldu çoğu zaman . Bazen de olamadı sıcaklığı hepten yitirdim okların hedefi olmamak için .
Kirpi metaforu üzerinden tanımlanmış bir baş karakterin penceresinden hayata baktığımız bir kitap , bence şahane bir kitap.
Tavsiyemdir .
Canım Melisa Kesmez .. Dili o kadar akıcı , o kadar etkileyici ki , sözcükleri öyle güzel kullanıyor ki .. Yine bir çırpıda okunan akan giden bir hikaye olmuş .
Nefes aldığımız müddetçe çiçeklenme ihtimalimiz hep var hayatta . Kurumuş kalmış , dalından kopmuş olduğumuz zamanlarda bile hep var o ihtimal . Türkan ile bir kez daha hatırlıyoruz bu gerçeği. Hayat unutturmuş Türkana çiçeklenmenin nasıl bir his olduğunu belki , o kupkuru dallarını yükseltememiş göğe doğru ama yine aynı hayat öğretmiş toprağını değiştirmesi gerektiğini , çiçeklenmenin ancak böyle gerçekleşebileceğini …
O zaman kendi çiçeklenmelerimize …
