Bilincinin tanımadığı kısımlarından çıkmışa benzeyen tarif edilmez bir sıkıntı, tüm varlığını kaplıyor, içine belli belirsiz bir keder salıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bradbury harika öngörüsünü kullanarak dijitalleşmenin bizi kitaplardan uzaklaştırdığı bugünün -bugün bile değil aslında 1950'ler- trajikliğini gözümüze sokabilmek için kitapların yasaklandığı, içinde kitap olduğu tespit edilen evlerin yakıldığı bir gerçeklik, itfaiyecilerin insanları ateşten korumadığı aksine onları alevler içinde bıraktığı bir düzen yaratmış. Bradbury, sonsöz kısmında bu fikri nasıl yarattığını kitabı yazma sürecini hatta ismini koyma sürecinden de bahsediyor. Kitaplara olan aşkını kitapta Montag'ın çaresizliği Faber'ın korkaklığı üzerinden çok güzel ortaya koymuş. Dünyayı tanıtma kısmı biraz uzun sürdü gibi hissettim ama bunun sebebi büyük ihtimalle benim zaten kitabın konusunu bilmem ve hemen olayların başlamasını istememdi. Distopik romanlardan beklediğim şekilde akıp giden bir dili de vardı. Keyifle okudum ve bazı kitap önerileri de almış oldum.
Ne yaptığımızı sorduklarında şöyle diyebilirsiniz: Hatırlıyoruz. Uzun vadede bu sayede kazanacağız. Günün birinde de öyle çok şey hatırlayacağız ki gelmiş geçmiş en büyük lanet olası buharlı kazıcıyı inşa edip gelmiş geçmiş en büyük mezarı kazacağız ve savaşı içine atıp üstünü örteceğiz.
Bir gün dünyaya sımsıkı tutunacağım. Şimdi bir parmağım üstünde; bu bir başlangıç.