Çaresaz, Münir ile Mediha' nın çalkantılı ilişkilerini anlatan kısa bir roman. Kitabı okurken sinirlenmediğim bir an bile yok. Münir, hakim olmuş ama bana kalırsa insan olamamış. Ne yapayım ben öyle hakimi? İnsan meslek hayatında yüksek mevkilere de gelse insanlığını kaybetmişse bir önemi var mıdır? Ah Münir ah. Sana ne kadar kızgınım. Bir yerde hak da veriyorum o kadar şımartılmışsın ki bunları yapma cesaretini gösterebiliyorsun. Bir kalp iki kişi için atabilir mi? Böyle bir bencillik olabilir mi? Olabiliyormuş. Çünkü: Pirince giderken evdeki bulgurdan olmamak var. Sonunda Mediha 'ya dönecektin madem o kadına neden onca şeyi yaşattın. Bir de böyle şeyler oluyor. Burada tek hata Münir' in değil bana göre. Hatanın büyüğü Mediha da. Hele sana o kadar kızıyorum ki Mediha. Sen bir kadın olarak gururunu nasıl ayaklar altına alırsın. Eşinin başka kadınlarla olan ilişkilerini bilerek bu durumu nasıl normalleştirebilirsin. Bir başkası için okulundaki öğretmenlik vazifenden nasıl istifa edersin. Daha rahat ve iyi bir hayat yaşamak varken hayatını nasıl daha da zora sokarsın. Bunu bir erkek için değil kimse için yapmamalısın. Bir kere ödün verirsen devamı hep gelir. Bunu sen kendine yaparsan başkaları sana neler yapmaz ki. Bunu bir anlasan her şey düzelecek aslında. Bir insan kendi değerini kendisi belirlemeli. Ya Münir 'in resmi nikahlı eşi Şehnaz. Sana ne demeli. Senin için de bir kaç cümle yazmasam olmaz. Ah Şehnaz! İmam nikahlı bir adamın resmi nikahlı eşi olmayı nasıl kabul edebildin. Bir kadın başka bir kadına bunu nasıl yapabilir? Kadının düşmanı yine kadın. Kadını kıskanan yine kadın. Biz kendimizi değiştirmezsek bazı şeyler asla değişmez. Ben ne okudum Yarabbim! Okunabilir. Ama okurken benim gibi sinirlenmeniz de gayet normal.