Sevgili anneciğim,
Binlerce kez açıldım, binlerce kez kapandım yokluğunda. Kocaman bir dağ lalesi gibi, ve kapkara göbeğini dünyaya fırlatıcakmış gibi duran.
Şimdi mucizevi bir yerdeyim. Muc'un ucuz evinde. Sanki mürekkebi rutubet olan bir kalem duvarlara hep senin resmini çiziyor. Di'li geçmiş zamanda birçok resim, hep gülümsüyorsun. Aklının ortasında mavi bir yıldız varmış gibi. Ve o yıldız karanlık bir şubat akşamında durmadan soluyormuş gibi.
~Didem Madak~