Birinin canını acıttığınız zaman onun size bakmasını sağlarsınız ama şunu unutursunuz: kırık bir kalple size bakan, daha çok körleşecektir.
Sayfa 179
Reklam
İşin en hüzünlü yanı ise bir insanı kaybetmekten çok korktuğunuzda yaptıklarınızla kendi sonunuzu hazırlamanızdır. Sevginiz durdurulamaz bir öfkeye karışır, korkularınız karşınızdakini korkutur, ihtiyaçlarınızın öyle sonu gelmez ki insanlar bunları zaten karşılayamayacağını düşünür ve bir gün sizden vazgeçer. Size sadece ‘ bunu biliyordum’ demek kalır. İnsan bildiğini hayatına aktarır ve o ortamı ustalıkla yaratır. Bunları yaşadığı zaman da kendini doğrulamış olur. Kontrolcü kişiliği bir kez daha devrededir. Yaşadıkları aci bile olsa onları öngörmüş olmak kişiye kendini güvende hissettirir.
Sayfa 59
Bağlanmak bir lanet değil, nimettir. Geçmişin ağrılı varlığının aktarılmadığı yeni bağlarsa kişinin kendini yeniden yapılandırması için bir umuttur.
Sayfa 38
Reklam