Hem herkes yalnızdır, hem de hiç kimse başkalarından vazgeçemez - sırf başkaları kendisine yararlı olduğu için değil (o başka bir konu), ancak o yolla mutlu olabildiği için.
Bir Japon estampı vardır: ortada bir fil, çevresinde de körler. Sizin anlayacağınız, gelip işlerinin güçlerinin ortasına oturan cüsseli şeyin neyin nesi olduğunu anlamak üzere olay yerine bir kurul göndermiş körler. Biri filin ayağına sarılmış, demiş: ' Bu bir ağaç ' öbürü filin kulaklarını tutarak ' Evet, bunlar da yaprakları!' demiş. Bir üçüncüsü çıkmış oradan, filin gövdesini yoklayarak ' Hiç değil....' demiş, ' bu bir duvar!' kuyruğunu yakalayan bir başkası da 'Bu bir ip!' demiş, hortuma denk gelen bir başkası da 'Bir boru!'...