Mücadelemi sürdürürken çalışma ilkem şuydu:
Başladığım noktayı küçümsemeden, yaptıklarımızı sadece o noktada sınırlamadan,geliştirerek geleceğe nasıl taşıyabilirim?
Şu duayı da şiar edindim kendime:
"Allah'ım umut ve korku arasında yaşarken, beni ne umudun kollarında uyut ne de korkuların içinde umutsuz bırakma."
Gülseren sadece umut eden değil, umut edilendi...
Mazlumların, mahrumların, nuhtaçların umudu, ufku, yüreği olmaya adaydı....
Olmak ya da olmamak,işte bütün mesele bu !
Düşüncemizin katlanması mı güzel zalim kaderin yumruklarına,oklarına yoksa diretip bela denizlerine karşı dur,yeter demesi mi?
Ölmek,uyumak sadece!
Düşünün ki uyumakla yalnız bitebilir bütün acıları yüreğin,çektiği bütün kahırlar insanoğlunun. Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda,o kötü.
Çünkü,o ölüm uykularında sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından ne düşler gorebilir insan,düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan.
Yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına?
W.Shakespeare/ Hamlet
HamletWilliam Shakespeare