Günlerini ağlayarak geçiren, annesinin onu neden ondan vazgeçmeyecek kadar sevmediğini, büyükannesinin onu neden ihtiyaç duyduğu gibi sevemediğini anlamaya çalışan…dünyadaki herkesin mutlu sonu olmadığını yaşadıkça anlayan ve kabul eden…içimdeki o kız…o umutlu küçük kız o gün gülümsedi.
Asla onlar gibi olmayacaksın , Lucy. Lanetli değilsin , tatlım. Hiçbir zaman olmadın. Sadece seni bulmamı bekliyordun. Kimi kandırıyorum ki? Seni bulmamı beklemedin bile. Arka bahçeme düştün , burnumun dibine.
Bir prensin gelip beni kurtarmasını hiç dilemedim çünkü kendimi kurtarabilirim , çok teşekkürler kalsın… ama şimdi bunu senin için diliyorum Adam Connor. Umarım -ve ben çok iyi umut edebilirim- öpücüğün laneti ortadan kaldırır. Umarım doğru kişi sensindir, Adam. Umarım hikayemin kahramanı sensindir çünkü lanet olsun , sevilmeyi hak ediyorum. Ben de müziksiz dans edecek birine sahip olmayı hak ediyorum. Benim olmanı hak ediyorum. Seni sevmeyi hak ediyorum.
+ Sana göz kulak olacağım
- Evet bunu söyleyip duruyorsun.
+ Çünkü doğru. Bir daha kalbini korumak zorunda kalmayacaksın. Benimle her zaman güvende olacak , Lucy. Yanımda her zaman güvende olacaksın.