Okur Düşünür
@MinalMine
İnsan , bir damla kan ve bin endişe..
Hemşire
Lisans
1994
302 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Huzursuzluğun Kitabı, içerisinde bolca özgün düşünce bulunduran bir kitaptı. Alıntı işaretlemekten yoruldum diyebilirim. Yazarın bambaşka bi düşünce yapısı ve tarzı var. Düşüncelerini dikte eden ve sanki tek doğru oymuş gibi yansıtan yazarları pek sevmem ama birçok konuda düşüncelerimiz paralel gittiğinden galiba keyifle okudum. Mesela Cioran okumak da aynı şekildeydi. O yazarın da kendine has dikteleri vardı ama onunla düşüncelerimiz hiç uyuşmadığı için zor okumuştum. Aşk, cinsellik, ölüm, yaşam her konuya değinen yazar aslında farkında olmadan otobiyografisini yazmış sanki. Keyifle okudum. Farklı bakış açıları görmek isteyenler için tavsiyemdir. Çünkü yazarın bazı cümleleri benim düşünceme göre baya aykırıydı.
Fernando Pessoa
Evveeet merhabalar :)
41 günde yavaş yavaş, sindire sindire okuduğum eserin yorumuyla geldim. Öncelikle neresini anlatsam bilmiyorum çünkü anlatmayla bitiremem gibime geliyor. Her Müslüman insanın kesinlikle okuması gerektiğini düşünüyorum açıkçası. Helal ile haram sınırının maalesefki silikleşmeye başladığı şu dönemde o sınırları güzelce bize hatırlatan bir eser. Öyle bir kitapki suyu bile yanlış içiyormuşum yahu dedirtti bana. :) Hayatın her anına ışık tutan -tabi Müslümanca yaşamak istenilen bir hayat için- kıymetli bir eser. Özellikle son bölümdeki Siyer-i Enbiya konuları.. Ne zaman siyer okusam gözlerim dolar. Bu kitapta da aynı hisleri yaşadım. Ne diyim uzun lafın kısası bence okunması gereken bir eser ve içeriğindekiler de öğrenmemiz gereken konular. :)
Hayatımda Namaz’ı oturtmaya çalıştığım şu dönemde okuyup kendimi perçinlemek istediğim bir kitap. Ve tam da amaçladığım şeyi gerçekleştirdi. Namaz’ın önemi konusunda bir kere daha silkelendim. Kendimi salmayı düşünürsem bu kitabı hatırlamalıyım :) Gözlerimi dolduran, tebessüm ettiren hadis ve hadiseleri okumak pek kıymetli. Okuduğum ilmihal ile paralel giden bilgiler sayesinde güvenerek okuduğum bir kitap oldu. Çünkü malumunuz dini eserler her yazardan okunmuyor maalesef.
Öncelikle herkese Merhabalar :)
Yazardan okuduğum ilk kitap ve yorum için sabırsızlanıyorum. Japon edebiyatının kültleşmiş yazarlarından biri olan Murakami, Japon insanlarının bunalımlı hallerini ve intihar meyilliliklerini bu kitapta dibine kadar yansıtıyor. Esas karakterimiz -ki kitap da onun bakış açısıyla yazılmış- Vatanabe, en yakın arkadaşının trafik kazası sonucu vefatı üzerine onun kız arkadaşı Naoko’ya aşık oluyor. Dönemin Japonya’sından birçok kesit okurken hiç beklemediğim kadar cinsel ögeler ile de karşılaştım. Karakterlerin genel ruhsal çözümlemelerine bolca yer verilmişti. Sonrasında gelişen olaylar -Naoko’nun depresyon sebebiyle rehabilitasyona alınması, oradaki oda arkadaşı, Midori karakterinin girişi- bazı bazı sinirlendirdi beni. Özellikle Vatanabe’nin Midori’ye yaklaşımı, sevdiğini bile bile Midori’ye değer vermemesi ya da vazgeçmemesi sinirlendirdi beni. Son sahnedeki mesele peki?? Okuyanlar demek istediğimi anladılar bence. Midori’ye göstermesi gereken ilgi, sevgi ve çekimi herkese gösterip bir türlü Midori’ye gösteremeyen Vatanabe’ye de kırgınım. :/
Genel olarak okunması kolay ve akıcıydı. Dönemi güzel yansıttığını düşünüyorum. (1970’ler Japonya’sı)
Merhabalaaaar :)
Yazardan okuduğum ilk kitabın yorumuyla geldim. Kesinlikle son kitap olmayacak. Hem olumlu hem olumsuz eleştirilerim olacak tabiki. (Kendimce) Öncelikle bence kısa bir kitaptı ya.. Kısa olduğu için bazı olaylar fazla hızlı ilerledi gibime geliyor. Sanki bir 100 sayfa daha olsa seve seve okurmuşum gibi. :)
Ana karakterimiz Karan baştan aşağıya red flaglerle doluydu. Bu da ne demek oluyor? Hemmen aşık olmam demek oluyor. :) :) Diğer romanlarda okuduğumuz ‘ben seni üzerim kızım benden uzak dur!’ erkeklerine tepki olarak yazılmış ‘İstediğin kadar kaç, kovalarım. Gitmeye çalış, bir odaya kilitlerim.’ erkeğiydi tam anlamıyla. Ve bunu da sonuna kadar yaptı yani.
Devin minnoşum mefta kocasının pislikleriyle mi yüzleşsin, Karan’ın takıntısıyla mı baş etsin bilemedi resmen. Keşke biraz daha uzun olsaydı da olaylar böyle üstün körü kalmasaydı diyorum hala. (Bi 100 sayfa daha olsaydı, iyiydi.)
Son sahnelerde giren Komiser Kenan ve Karan’ın ekibinde olan Sarp için ayrı kitap gelir mi acaba çünkü lütfen gelsin. Sarp ve Burçin ikilisinin öyküsünü çokça merak ediyorum. Hatta ve hatta belki bi cesaret ile Türk bir yazarın yazacağı ilk gay romanı olsa da Erdem ve Deha’yı da okusak.. Neden olmasın ? :)
Zeynep Işıklar
