Okur Düşünür
@MinalMine
İnsan , bir damla kan ve bin endişe..
Şu anda okuduğu kitap
İlkim ben senin yokluğuna alışmayı da seni unutmayı da hiç istemedim ki. Hiç istemedim. Zaten niye isteyeyim? Niye kalbimin deniz kıyısındaki o evinden vazgeçeyim ben? Ben bahar sabahlarımdan niye vazgeçeyim? Gün ışığımı neden kaybetmek isteyeyim? İlkim ben bakmaya kıyamadığımdan ayrı kalmayı nasıl kabulleneyim?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı keşkeler çok ağırdı.
Bazı bilinmezliklerse yalnızca acı doluydu.
Ve geçmiş, hatırlamak bile istemeyeceğim kadar mutsuzlukla kaplıydı.
Zorunlulukların sana başka şans bırakmadığı zaman, elinde olan tek şeyle yetinmeyi öğreniyorsun.
+ Beni karaborsada satıp bu hale getiren oydu ama tek suçlu o değil. O gece buna katkıda bulunanlar da bedelini ödeyecek.
- Ah, Kyle..
+ Acımanı kendine sakla, prenses.
- Sana acımaktan çok uzağım. Senin için onu öldürmek istiyorum.
+ Neden onları öldürmenin en iyi yolunu planlıyormuşsun gibi görünüyorsun?
- Çünkü öyle yapıyorum.
+ Neden yapıyorsun ki?
- Sana tuhaf bakıyorlar.
+ Ben onların patronuyum. Bana tuhaf bakmıyorlar.
- Evet bakıyorlar.
+ Sadece paranoyak davranıyorsun.
- Sen de kendi güzelliğinin farkında değilsin.
+ Benim güzelliğimin bununla ne ilgisi var?
- Senin lanet olası güzelliğin olmasaydı, sana bakan her piçin kalbini söküp çıkarmak istemezdim. O zaman kaderlerini daha da kötüleştirme.
+ Nasıl?
- Onlarla konuşma, onlara gülümseme, onlar sadece bana ait olmalı.
+ Çok abartıyorsun.
- Sen benimsin.
