O bu dünyadan ayrılırken, benim hayatıma, başka hiçbir insana nasip olmayacak kadar canlı bir şekilde giriyordu. Bundan sonra daima yanımda bulacaktım.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz yaşayıp gidecektim. Sen bana ,dünyada başka türlü bir hayatın mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
İnsanlara kızmama imkan yoktu, çünkü insanların en kıymetlisi ,en iyisi ,en sevgilisi bana en büyük kötülüğü etmişti;diğerlerinden başka bir şey beklenebilir miydi?İnsanları sevmeme ve onlara tekrar yaklaşmama da imkan yoktu;çünküen inandığım ,en güvendiğim insanda aldanmıştım. Başkalarına emniyet edebilir miydim?