Anneler her zaman evlatlarının en sevdiği şeyi bulup çıkarır ve en umutsuz hissettikleri anlarda dahi mutlu etmeyi bir şekilde başarırlardı.Bu bazen bir tepsi el açması börek, bazen de en karamsar anlarda kilometrelerce öteden çocuğunun sıkıntısını hissetmişçesine yapılan bir telefon araması olurdu.