Münevver Albayrak
@Mine2803
Yaralar iyileştiğinde unutur insan. İzi kalmalı ki daima, hatırlayabilsin hatalarını.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayat böyle işte Alice. Her zaman yabancılar incitmez seni. Çoğu zaman tanıdığın insanların bıçağıyla alırsın en derin yaraları.
"O hatayı bir kez yaparım. Bir daha asla adamın teki için kendimden ödün vermem."
Büyük konuşuyordu. İnsan ne zaman asla
derse bir gün asla dediği şeyle sınanırken bulurdu kendini. Bu evrenin en tehlikeli oyunuydu.
Dış görünüşü herkes severdi. Bir insanın kalbiyle ve aklının derinliğiyle pek az insan ilgilenirdi. Ben de onlardandım işte. Ben, karşımdaki insanın derinliğinde kaybolmayı isterdim. Yolumu
kaybettiren zekasının tuzaklarına düşerken kendimi aşkın kollarında
bulabilmeliydim.
Her insan bir gün giderdi. O gün gelene dek, sınırlarını açtığın kadarıyla
senin hayatına ortak olurdu. Hepsi bu kadar. Belki bir gece, belki bir
yıl... ama her insan bir gün giderdi.