Amine Nur Özdemir

Hayat yasalarının başında çürüme gelir kendi kalıntılarımıza cansız nesnelerin kendi kalıntılarına olduklarından daha yakınızdır; onlardan önce pes ederiz ve yok edilmez gibi görünen yıldızların bakışları altında kaderimize doğru koşarız. Ama bizzat yıldızlar da sadece yüreğimizin ciddiye aldığı sonra da istihza noksanlığının kefaretini büyük acılarla ödediği bir evrenin içinde ufalanırlar. Tanrının ve insanların adaletsizliğini hiç kimse düzeltemez. Her fiil, kökendeki Kaos'un görünürde örgütlenmiş, özel bir durumudur. Kökü çağların başlangıcına dayanan bir girdabın içinde sürükleniriz; o girdabını düzen çehresine bürünmüş olması da sadece bizi daha iyi kapıp sürüklemek içindir.
Sayfa 48·Kitabı okuyor
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Bu dünyada hiçbir şey kendi yerini bulmuş değildir başta bizzat dünya olmak üzere... Öyleyse, insan adaletsizliğini seyrederken hiç şaşırmamak gerekir.Toplumun düzenini reddetmek de kabul etmek de aynı şekilde abestir .Onun iyi veya kötü yönde değişimlerini ümitsiz bir tutuculukla maruz kalmaya mecburuz; tıpkı doğuma,aşka,iklime ve ölüme maruz kaldığımız gibi.
Sayfa 48·Kitabı okuyor
Yaşadığı saatlerin ağırlığı altında iki büklüm olmaya hiç kimsenin hakkı yoktur her insan bir kıyamet imkanını barındırır, ama her insan kendi uçurumlarını düzleştirmeye girişir.Eğer herkes yalnızlığını kendi akışına bıraksaydı tam mevcudiyeti her noktada kendimize karşı duyduğumuz o korkuya ve terbiyemize bağlı olan bu dünyayı yeniden yaratmak zorunda kalırdı...
Sayfa 49·Kitabı okuyor

Amine Nur Özdemir

, şu anda okuyor
192 syf.
Emil Michel Cioran
7.5/10 · 14,5bin okunma
"Ve bazı ümitlerimi hâlâ muhafaza etsem dahi, ümit etme melekemi hepten kaybettim."
Sayfa 32·Kitabı okuyor