Zeynep

Kayıp ve Acının Kıyısında Siyah beyaz düşlerimde seni hatırlarım. Bomboş ellerimde seni duyumsarım. Sensiz gecelerde sensiz ağlarım. Fırtınalar sabahında doğan günü duyumsarım. Yastığımın boşluğu seni taşır. Kahvemden yükselen buhar senin yerini tutamaz. Parmaklarım hâlâ dokunuşunu arar. Kulaklarım hâlâ sesini bekler. Gözlerim bulanık, ellerim titrek. Her eksiklik bir yara, her hatırlayış bir fırtına. Kaybetmenin soğuk, sessiz, tarifsiz acısı Damarlarımda dolaşır, ruhumun her köşesinde yankılanır. Ve ben, bütün varlığımla seni özlerim. Her nefeste biraz daha kaybolurum, Her sessizlikte biraz daha sen olurum.
Reklam
Seninle gezmediğim bir sokak var içimde, Seninle gitmediğim bir yolculuk var daha, Seninle geçirmediğim günler ve geceler var, Seninle paylaşmadığım aşkım var daha...
İnsan kendi adını on kez üst üste söylediğinde bile yabancılaşıyordu da , doğumundan ölümüne kadar taşıdığı ben bilincine , ya da “kendi” damgasına niye yabancılaşmıyordu ?
Sayfa 30·Kitabı okudu

Zeynep

, bir kitap okudu
Puan vermedi·144 syf.·
4 günde okudu
·
Okunma: 23 Eylül 2025 15:49
·
2025 28. kitabı
İrfan Değirmenci
8.8/10 · 139 okunma