İnsan kendini yazılı ya da sözlü ifade ederek kendini ve dünyayı tekrar tekrar anlamlandırır.bu hem işlerin en doğal ve çaba gerektirmeyen hem de en zoru ve sürekli döngüde olanıdır.insan belki sahip olduklarıyla yetindiğinde yeni bir anlatıya girişmeye hiç gerek kalmayabilir.Fakat bu doğru olsaydı Fuzuli 'den sonra aşk üzerine hiç Bir şey yazılmalıydı .kim bilir, anlatılmış olanı yeniden anlatma isteği hakikatın sır perdesinin tam olarak aralanamamasındandır.
—“Geleceği görüyorum. Şurada, sokakta işte, şimdiden biraz daha solgun.”
Jean-Paul Sartre.
"Tesadüf diye bir şey yoktur. Her yol önceden belirlenmiştir. Her şey, olması gerektiği zaman olur. Doğru zamanda. Doğru yerde. Sanki dünya, sayısız iplikle dokunmuş bir halıymış gibi." (Dark)
“Yeniden başlamaktan korkma. Bu sefer sıfırdan değil, tecrübelerinden başlıyorsun..” (Esaretin Bedeli)