"İnsanı birkaç kalıpla değerlendirerek bir ömür yaşayan aptallar var. Belki rahattır öyle yaşamak ama biraz tehlikeli. Kendilerinin o ince mi ince kalıplarına girmeyen benim gibi insanların ne olduğunu tahmin bile edemezler çünkü."
İnsanlar "kötüyü anlamak ister. Beyhude bir istektir. Kötülük gökkuşağı gibidir. Ne kadar yaklaşırsan o kadar uzaklaşır. Kötü anlaşılamadığı için kötüdür ya zaten! Orta Çağ Avrupası'nda eşcinsellik de köpek poziyonu da günah değil miydi?
Birden elektrikler kesilince baba oğluna mum getirmesini söyler.
"Baba, o kadar karanlık ki mumu bulamıyorum."
"Aptal mısın, ışıkları açıp arasana!"
İşte ilaçlarla ilişkim de böyleydi. İlaç almak için hafıza gerekiyor ama o olmadığından ilaçlarımı bulup da kullanamıyorum.
Televizyonda Tayland'da bir hayvanat bahçesindeki dişi aslanın yavrusunu kaybettiği için bunalıma girdiğini izledim. Ne yemek yiyor ne kıpırdıyordu. Sonunda buna dayanamayan hayvanat bahçesi görevlisi domuz yavrusunu aslan kafesine koymuş. Dişi aslan domuz yavrusunu kendi yavrusu sanarak emzirmiş. İşte Inhi ile benim ilişkim de böyle değil mi sanki?